Nieuwsbrief april 2011

Straat in Cienguilla

Dag Lieve familie en vrienden,

We zijn er……Cieneguilla

Intussen wonen we ruim een maand in Peru en wel in Cieneguilla, een dorpje zo’n 20 km buiten Lima, midden in de woestijn. Om een indruk te geven: We zijn omgeven door bergen, rotsen en zand. Overdag is het rond de 38 graden, ’s nachts rond de 20 graden. Dichtbij stroomt een riviertje waar we regelmatig heen gaan om verkoeling te vinden of om heerlijk met stenen te spelen.

Aardig, warm en open

De mensen om ons heen zijn ontzettend aardig, warm en open. Het is nog vrij primitief hier. Hebben we de luxe dat we in de badkamer warm water hebben; er is pas sinds een jaar waterleiding en riolering hier.

Muskieten, was en armoede

In Cieneguilla

In tegenstelling tot Bogota kan de was weer naar buiten hier en is deze binnen het uur alweer droog! Verder moeten we ons wapenen tegen de muskieten die graag toeslaan. We ontmoeten veel armoede om ons heen en om eerlijk te zijn was en is het ook echt wennen om in hele andere omstandigheden te wonen met kleine kinderen.

Bemoediging

Maar, we zijn hier niet voor niets en daar gaat het om. We zijn hier gekomen om God te dienen en in het werk te stappen wat Hij hier aan het doen is. Al valt het ons soms best zwaar om hier, iedere dag worden we weer bemoedigd. Soms in hele praktische zin, soms door een woord of Bijbelvers of door een lied. Zoals dit gebed/lied om zegen, klik hier om het af te spelen. 

 “Vader maak ons tot een zegen, hier in de woestijn wachtend op uw milde regen om zelf een bron te zijn”

Wat doen we…

Momenteel bevinden we ons in de introductiefase. Vanaf 1 maart is het team compleet met het echtpaar Vargas uit Colombia en Jessica uit de VS.

Devotions, vertaalwerk en meer

Dagelijks beginnen we met devotions en de dagen variëren van het regelen van visa tot het bezoeken van diverse zones, vertaalwerk voor de DTS en het werken aan de relatie met YWAM Lima en de aanwezige bedieningen.

Waar

We proberen duidelijk God te volgen in het ‘Waar’ we de bediening gaan starten. Deze week hebben we een kerk geholpen met het kinderwerk. De kerk bevindt zich in een enorm gebied van sloppenwijken en probeert uit te reiken naar de armste kinderen en de families. We bidden God om meer samenwerking.

Vuil opruimen

Daarnaast houden we wekelijks een dagdeel apart voor het dienen van de gemeenschap. Dit houdt voor ons in dat we vuil opruimen dat langs de rivier wordt gedumpt. Al zijn we met weinig, iedere druppel op de hete plaat, verkoelt…

Een van de sloppenwijken waar wij werken

Gesloten sloppenwijken

We vragen u te bidden voor leiding en bescherming. We kloppen momenteel aan bij gesloten sloppenwijken. Dit zijn wijken waar je zonder toestemming van de bazen niet binnen kan komen. We voelen dat God ons hier naar toe leidt en dat wij hier de families kunnen dienen. In de sloppenwijken is de nood bijzonder hoog. We zullen hierover in de volgende nieuwsbrief meer vertellen.

Ons adres:

Timo, Joah en Hanna Elena

Al hebben ze nog regelmatig last van diaree, de kinderen hebben al het gereis en de hele overgang bijzonder goed doorstaan op wat strubbelingen na. Timo en Joah zijn per 1 maart naar school en direct met het nieuwe schooljaar begonnen. Het is werkelijk een school ofwel een colegio; lagere en middelbare school ineen. Van 8 tot 13 uur hebben ze diverse klasjes en ’s middags is het huiswerk maken geblazen. Het gaat er serieus aan toe, en dat met je 3 en 4 jaar!

De school

Goedkope school

Wij dachten al wat is die school toch een stuk goedkoper dan de vorige school in Bogota zeg! Wat we niet wisten is dat je hier zelf de materialen aan moet dragen als ouders. Nou, die lijst was niet mis… 19 grote schriften, 6 potten lijm en ga zo maar door. Timo: ‘mama, waarom bidden ze hier nooit voor Maria?’ (de kinderen gaan nu naar een christelijke school). Joah: ‘gaan we nu naar ons Peru huis?’ ‘is dit ook Peru?’

Hannah

Het lek is boven

En Hanna, ons ‘roosje in de woestijn’. Ze is zo’n ander kind hier; heerlijk vrolijk en ontwikkelt zich goed. Door de andere manier van eten hier zijn we er nu helemaal achter waar ze allergisch op reageert en is het ‘lek boven’. Heerlijk, genieten dus en doorbikkelen als ze zich om de 2 uur laat horen ’s nachts.

Blonde koppies

Het is hier een stuk veiliger, er is minder criminaliteit en we lopen met een vrijer gevoel op straat. Hoewel menig Peruaan blijft staan bij het zien van de blonde koppies en de grote blauwe ogen van Hanna. ‘Kijk uit dat niemand haar meeneemt’ hoor ik dan.

Dank en gebed

Dank God voor Zijn zorg en bescherming. Voor de goed verlopen reizen van de afgelopen tijd en de aankkomst in Peru. Dank God voorde bemoediging en kracht iedere dag weer en dat Hij leidt! We kunnen echt getuigen van bijzondere ontmoetingen en leiding.

Familie heb je niet zomaar

Bid voor leiding en duidelijkheid; waar aan de slag te gaan. Bid voor ons als gezin; het settelen in een nieuw land valt ons soms best zwaar. Dit als gevolg van de culture shock en een klein meisje als Hanna erbij die zich regematig om de 2 uur laat horen ’s nachts. Bid om kracht, geduld en dagelijkse vervulling van God’s vreugde. Bid voor vriendschappen. Het leven als zendeling is soms heel eenzaam, ook al zijn er nog zoveel mensen om ons heen, echte vrienden en familie heb je niet zomaar.

Met vriendelijke groeten,

Jordi, Ria, Timo, Joah en Hannah Elenah