Lente

Samen op het skateboard

De lente is begonnen…. En dat merken we.

In Estrellita, de sloppenwijk waar we werken, is het een stuk warmer en beginnen we de dag niet meer in de koude nevel/mist.

Timo en Joah fietsen naar hartelust. Na een val Joah van zo’n 2 meter een ‘ravijntje’ in, zijn ook wij overtuigd dat het gebruik van een helmpje zo verkeerd nog niet is.

Op de scholen zijn er allerlei lenteactiviteiten wat veel inzet van de moeders vraagt. Van optocht, tot gedichten uit het hoofd leren en experimenten opvoeren in je klas aan toe.

Hanna in de kinderwagen

Hanna zit vrolijk in de wandelwagen met haar zonnehoedje op welke een dubbele functie heeft. Bescherming tegen de zon en het voorkomt de vele aandacht en gesprekken over het feit dat ze geen haar heeft. In tegenstelling tot de bevolking hier waar de meisje van tien maanden met strikjes en staartjes versierd zijn.

We genieten van deze weken want voor je het weet is het niet meer uit te houden buiten en zijn we in de zomer beland.

“Geprezen zij de Here, dag aan dag draagt Hij ons, die God is ons heil” Ps 68:l8

Deze tekst sprak de afgelopen week zo tot mijn hart. We zien hele mooie dingen gebeuren en tegelijkertijd zijn er dingen die niet meezitten. Zo hebben we na maanden van zoeken nog steeds geen huis of apartement gevonden en de tijd dringt enorm. Zo hebben we een christelijke school gevonden voor de kinderen, maar helaas, er blijkt voor Timo geen plek te zijn. Zo is er

Jordi aan het werk

een meisje welke we huiswerk begeleiding geven (in Estrellita) die lijdt aan een vorm van leukemie. Haar vader wil alleen dat ze voor een beenmergtransplantatie gaat als er volledige kans op genezing is en die is er niet.

Het is zo bemoedigend om te weten, en tegelijker tijd ook best moeilijk om volledig op te vertrouwen, dat Hij ons dag aan dag draagt….. en dat wij ons niet zo druk hoeven te maken.

Een hartelijke groet van ons allemaal, Ria