Jezus esta vivo

Sinds enkele weken doe ik, Ria, de apha cursus. Voor degenen die er niet mee bekend zijn; deze cursus behandelt in enkele avonden de basis principes van het christelijk geloof. Zoals: Wie is Jezus, Waarom moest Jezus sterven etc.

Ik doe deze cursus om te zien of het geschikt materiaal is om in de toekomst zelf te gaan gebruiken voor de mensen met wie wij werken.

Afgelopen week was ik zo geraakt…..

Nadat we een video/les hadden bekeken gingen we in ons gespreksgroepje verder over het onderwerk ‘hoe heb ik zekerheid  van mijn geloof’.

Mijn (engelstalige)groepje bestaat uit een aantal hoog opgeleide mensen welke zoekend zijn naar bewijzen en lógica. Het moet wetenschappelijk bewezen zijn anders is het moeilijk iets aan te nemen.

Toch had een persoon besloten de Bijbel te kopen en te gaan toepassen wat er in de Bijbel staat, gewoon simpelweg de richtlijnen welke Jezus geeft op te volgen.

Hij straalde en vertelde dat hij vrede heeft ervaart nu in zijn hart en er een blijheid in hem is gekomen. Zijn ogen zijn niet meer zo op hemzelf gericht maar meer op Jezus en het helpen van anderen. Hij vertelde dat door het zien van resultaten….. hij een bewijs heeft dat het tóch waar lijkt te zijn. Jesus está vivo, Jezus Leeft.

De rommelmarkt in Maarssenbroek

  Maarssenbroek – Op 30 april was er weer een rommelmarkt bij de arkgemeente in Maarssenbroek. Een deel van de opbrengsten van 8500 euro, gaan naar stichting Shailoh om het werk van Jordi en Ria in Peru te ondersteunen. Het fantastische bedrag van 1000 euro is overgemaakt. Dit geld zal gebruikt worden om het medische project op te starten in de sloppenwijk waar Ria en Jordi werken.

Medisch project

Er zijn contacten met een arts om 1 ochtend per week een gratis inloopspreekuur te organiseren, zodat de kinderen en ouders toegang krijgen tot medische zorg. Het is de bedoeling om dit verder uit te breiden met een kledingbank, een bijbels programma voor de kinderen en evangelisatie activiteiten. Daarnaast is het de bedoeling dat er een medische check up is van de kinderen om zo preventief bijvoorbeeld groeiachterstanden te kunnen aanpakken.

Dankbaar

Jordi en Ria zijn dan ook alle mensen enorm dankbaar die zich hebben ingezet op de rommelmarkt om dit geweldige bedrag bijeen te brengen. Met dit geld kunnen weer kinderen geholpen worden in de sloppenwijken.

Ze zijn vrij, maar kunnen het land voorlopig nog niet uit. Hebben nog een straf buiten uit te lopen of zijn bezig met het proces van ‘eerherstel’; Diverse formaliteiten afronden voor je je paspoort weer terug kunt ontvangen. En je paperassen regelen is in Peru geen mals klusje. Als je ziet dat wijzelf soms al dagen bezig zijn om een postpakketje in bezit te krijgen, laat staan wat deze mensen te stellen hebben om hun documenten op orde te krijgen. En juist deze mensen die vrijwel allemaal drugs gesmokkelt hebben, bezitten niet zo veel geduld en tact waardoor het allemaal nog moeizamer verloopt. Om die reden kiezen de meesten ervoor om via het illegale circuit het land te verlaten. Met smeergeld komt je ver hier.

Het zijn bijzondere ontmoetingen. Wat een verhalen horen we….. en wat is het fijn om een luisterend oor te bieden en mensen soms heel praktisch een stapje verder te kunnen helpen en te bemoedigen. Deze mensen hebben het niet makkelijk. Doordat ze niet in het bezit zijn van hun paspoort, is het onmogelijk werk te vinden en worden ze als ze al werken enorm uitgebuit.

We lunchen ergens in Lima in uiteraard een ‘kip restaurant’. Grote borden vol kip, friet en salade.

En na afloop…… gaan de restanten kip mee in een zakje naar ‘huis’. Heel gebruikelijk hier.

Een ei hoort erbij

Dat hebben we aardig wat kinderen mogen zeggen de afgelopen weken en ja, ze komen heel graag binnen.‘s Morgens zijn er zo’n 17 kinderen en in het middagprogramma hebben we plaats voor 15 kinderen. Er zouden er veel meer willen komen, maar het ontbreekt ons aan man/vrouw kracht. We zijn blij dat de ‘kop er af’ is en het werk weer verder gaat.

En wat er zo verder speelde deze week….

‘Un Huevo Sancochado’ oftewel een gekookt ei

Dat is wat Timo en Joah me vragen te maken voor in hun ‘lonchera’ / lunchtrommel. Op de verjaardag vn Salvador, een jongetje uit de klas van Joah, hebben ze dat ook gegeten en het was zoooo lekker. Mama heeft haar Peruaanse kookmuts maar es opgezet en is de keuken uitgekomen met een heuse Huevo Sancochado oftewel een gekookt ei met zou erop. Maar, dan wel in 2 stukken gesneden anders voldoet het niet aan de eisen. Tja, op deze manier, in 2 stukken, hadden we ‘m nog nooit gegeten dat gekookte ei.

Mannenweekend

Aankomend weekend gaan de mannen van de kerk waar wij heengaan (www.ibclamolina.org) een weekend weg en wel naar Cieneguilla. Het wordt een retraite weekend. Jordi hoopt er ook heen te gaan en is druk bezig de dagopeningen voor te bereiden, welke hij mag verzorgen.

Zwarte haren in plaats van ‘gele’

Zittend in de bus, met Timo pratend over hoe het later in de hemel zal zijn: ‘Mama, ik ga aan de Here God vragen of ik als ik mijn nieuwe lichaam krijg Hij mij zwarte haren geeft’

‘Kunt u ook mij leren lezen en schrijven?’ Was haar vraag.

Dagelijks komt ze wel even langs. En iedere dag horen we een stukje meer over haar leven…..

De armoede waarin ze leeft; vaak niet eens geld voor eten. Haar man die haar slaat en ‘s nachts vaak niet thuis komt omdat hij ook met een andere vrouw contact heeft.

Haar dochtertje van bijna een jaar is haar alles. Familie of vriendschappen heeft ze hier in Lima verder niet.

Het lijkt mogelijk te zijn om haar te gaan leren lezen en schrijven. Dankzij de school waar onze jongens heen gaan. Zij willen hun ‘home school’ materialen voor ons beschikbaar stellen en ons hierin onderwijzen.

Lieve groeten uit Lima, Jordi en Ria

Timo en Joah aan het scheppen

Er is de afgelopen weken hard gewerkt en het resultaat mag er zijn. Ons gebouw dat in Estrellita stond is afgebroken en is bijna helemaal opgebouwd in Nuevo Juventud, de sloppenwijk die aan Estrellita grenst. Het afbreken was in 2 dagen klaar. Het opbouwen kost wat meer tijd; de grond moest gelijk gemaakt worden, er moest een cementvloer gestort worden, een silo (3 meter diep gat waar de dagelijkse behoefte in recht komt) moest gegraven worden en natuurlijk het gebouw zelf moest weer in elkaar gezet worden.

Wat een klus die geklaard is en wat zijn we God geweldig dankbaar dat hij Jordi en David de kracht heeft gegeven.

Met Jordi zijn rug gaat het wonder boven wonder best redelijk. Tijdens de bouw waren er voortdurend kinderen aanwezig. Geweldig intressant natuurlijk voor hen Ook onze eigen jongens helpen graag een handje mee.

Het gebouw, waar we vanaf maandag weer les gaan geven, ligt naast een grote vuilstortplaats waar veel moeders werken (ze zoeken naar recycle materiaal)en dan hun kinderen meenemen.

Deze kinderen kunnen nu bij ons terecht voor eten, aandacht en onderwijs.

Verder hopen we de kinderen van Estrellita weer te gaan ontvangen. Diversen van hen zijn al langs geweest om te vragen wanneer we nu open gaan.

Sonia, het meisje voor wie bloeddonoren werden gezocht, is intussen nog steeds niet geopereerd. Op het moment van de ingreep bleek ze koorts te hebben. We hopen dat ze volgende week werkelijk geholpen gaat worden en zoals het er naar uitziet zal er weer een appel op Ria gedaan worden om nog wat meer bloedplaatjes aan te leveren.

Een hartelijke groet vanuit het nog steeds zeer tropische Lima,

Jordi en Ria en hun nu slapende boefjes

Ziekenhuis

Ik ben door de screening gekomen en mocht bloedplaatjes geven. Tot nu toe de enige en oh wat was moeder blij. Om half 6 vanmorgen zijn we naar het ziekenhuis gegaan. Sonia ook mee, ze wordt als het goed is vandaag opgenomen (je weet het nooit zeker hier). Met een plastic tasje waar wat kleertjes en een handdoek in zaten in haar hand. Denkend aan m’n eigen kinderen voor wie ik altijd wel een speelgoedje of iets te eten meedraag. Wat een contrast. Gelukkig had ik wat spaanse boekjes in mijn tas waar ik haar blij mee kon maken. Een ziekenhuisopname zonder speelgoedje of boekje lijkt me helemaal zwaar voor zo’n meisje.

 Heb zo’n 2 uur aan het apparaat gelegen en mag wellicht volgende week nog een keer. Moeder was zo blij, en wilde me echt een stevige kippesoep als ontbijt aanbieden. Nou, dat kon ik natuurlijk niet afslaan.  

Groet, Ria

Ziekenhuis

Tekenen van het contract

Het leven is steeds vol verrassingen, en ik denk dat dat in Peru nog wat meer geld dan in het wat meer georganiseerde Nederland. Zo zijn we sinds ruim een week aan het werk in de sloppen wijk Nuevo Juventud (nieuwe jeugd). We zijn de grond aan het gelijk maken, er moet een silo (rioolgat) gegraven worden etc etc.

Verassingen

Afgelopen zondag hebben we ons als team gepresenteerd en is het contract getekend waarin staat dat we het komende tijd in deze wijk zullen werken en dienen. Zoals ik al zei zijn er altijd weer verrassingen. Dit keer werd Jordi een half uur voor we het contract zouden tekenen gebeld door een van de leiders van Estrellita. Of hij met spoed wilde komen, de ‘hoogste baas’ Wilde hem spreken. Jordi in allerijl erheen om niet teveel tijd te verliezen, het contract moest immers getekend worden.

Om het kort te houden, er werd hem gevraagd of we toch alsjeblieft zouden willen blijven in Estrellita met een aantal excuses.

Het bracht ons in een moeilijke situatie….

Gelukkig liep de vergadering anderhalf uur uit in Nuevo Juventud (niet ongebruikelijk hier) dus we hadden alle tijd om

Lekker aan het werk

ons als team te beraden en te bidden. Wat moeten we hier toch mee?

We hebben besloten niet in te gaan op het verzoek te blijven. We hebben er geen vrede over. Er is geen vertrouwen naar de leiders van Estrellita toe, zo vaak zijn woorden en gemaakte beloften niet waargemaakt. Daarnaast is een kerk welke in de wijk een bijbelclub deed op de zaterdag ook de toegang ontzegd, zonder enige reden.

Nuevo Juventud

We gaan dus verder met het opbouwen en verhuizen in Nuevo Juventud. Het mooie is dat deze wijk grenst aan Estrellita en we dus de kinderen en hun gezinnen kunnen blijven ontvangen.

Zij kunnen niet wachten tot we weer open zijn. Hopelijk gaat dit snel gebeuren.

Een hartelijke groet vanuit Peru waar het sinds een dag de zomer voorbij is (volgens de kalender dan).

Jordi, Ria en niños Bosch

Logo geref kerk Ottoland