Jezus esta vivo

Sinds enkele weken doe ik, Ria, de apha cursus. Voor degenen die er niet mee bekend zijn; deze cursus behandelt in enkele avonden de basis principes van het christelijk geloof. Zoals: Wie is Jezus, Waarom moest Jezus sterven etc.

Ik doe deze cursus om te zien of het geschikt materiaal is om in de toekomst zelf te gaan gebruiken voor de mensen met wie wij werken.

Afgelopen week was ik zo geraakt…..

Nadat we een video/les hadden bekeken gingen we in ons gespreksgroepje verder over het onderwerk ‘hoe heb ik zekerheid  van mijn geloof’.

(meer…)

Zoals Timo en Joah de ex-gedetineerden noemen waar Ria eens in de 2 maanden mee lunched. Op uitnodiging van de Nederlands ambassade te Lima ontvangen we (Ria en een andere vrijwilliger) de Nederlanders welke vaak jaren vast gezeten hebben in Lima.

Ze zijn vrij, maar kunnen het land voorlopig nog niet uit. Hebben nog een straf buiten uit te lopen of zijn bezig met het proces van ‘eerherstel’; Diverse formaliteiten afronden voor je je paspoort weer terug kunt ontvangen. En je paperassen regelen is in Peru geen mals klusje. Als je ziet dat wijzelf soms al dagen bezig zijn om een postpakketje in bezit te krijgen, laat staan wat deze mensen te stellen hebben om hun documenten op orde te krijgen. En juist deze mensen die vrijwel allemaal drugs gesmokkelt hebben, bezitten niet zo veel geduld en tact waardoor het allemaal nog moeizamer verloopt. Om die reden kiezen de meesten ervoor om via het illegale circuit het land te verlaten. Met smeergeld komt je ver hier. (meer…)

Een ei hoort erbij

Dat hebben we aardig wat kinderen mogen zeggen de afgelopen weken en ja, ze komen heel graag binnen.‘s Morgens zijn er zo’n 17 kinderen en in het middagprogramma hebben we plaats voor 15 kinderen. Er zouden er veel meer willen komen, maar het ontbreekt ons aan man/vrouw kracht. We zijn blij dat de ‘kop er af’ is en het werk weer verder gaat.

En wat er zo verder speelde deze week….

‘Un Huevo Sancochado’ oftewel een gekookt ei

(meer…)

Tijdens de inschrijving van de 3 – 5 jarigen voor ons ochtendprogramma kwam Helen, een 27 jarige moeder naar ons toe.

‘Kunt u ook mij leren lezen en schrijven?’ Was haar vraag.

Dagelijks komt ze wel even langs. En iedere dag horen we een stukje meer over haar leven…..

De armoede waarin ze leeft; vaak niet eens geld voor eten. Haar man die haar slaat en ‘s nachts vaak niet thuis komt omdat hij ook met een andere vrouw contact heeft.

Haar dochtertje van bijna een jaar is haar alles. Familie of vriendschappen heeft ze hier in Lima verder niet.

Het lijkt mogelijk te zijn om haar te gaan leren lezen en schrijven. Dankzij de school waar onze jongens heen gaan. Zij willen hun ‘home school’ materialen voor ons beschikbaar stellen en ons hierin onderwijzen.

Lieve groeten uit Lima, Jordi en Ria

Timo en Joah aan het scheppen

Er is de afgelopen weken hard gewerkt en het resultaat mag er zijn. Ons gebouw dat in Estrellita stond is afgebroken en is bijna helemaal opgebouwd in Nuevo Juventud, de sloppenwijk die aan Estrellita grenst. Het afbreken was in 2 dagen klaar. Het opbouwen kost wat meer tijd; de grond moest gelijk gemaakt worden, er moest een cementvloer gestort worden, een silo (3 meter diep gat waar de dagelijkse behoefte in recht komt) moest gegraven worden en natuurlijk het gebouw zelf moest weer in elkaar gezet worden.

Wat een klus die geklaard is en wat zijn we God geweldig dankbaar dat hij Jordi en David de kracht heeft gegeven.

(meer…)

Ziekenhuis

Ik ben door de screening gekomen en mocht bloedplaatjes geven. Tot nu toe de enige en oh wat was moeder blij. Om half 6 vanmorgen zijn we naar het ziekenhuis gegaan. Sonia ook mee, ze wordt als het goed is vandaag opgenomen (je weet het nooit zeker hier). Met een plastic tasje waar wat kleertjes en een handdoek in zaten in haar hand. Denkend aan m’n eigen kinderen voor wie ik altijd wel een speelgoedje of iets te eten meedraag. Wat een contrast. (meer…)

Tekenen van het contract

Het leven is steeds vol verrassingen, en ik denk dat dat in Peru nog wat meer geld dan in het wat meer georganiseerde Nederland. Zo zijn we sinds ruim een week aan het werk in de sloppen wijk Nuevo Juventud (nieuwe jeugd). We zijn de grond aan het gelijk maken, er moet een silo (rioolgat) gegraven worden etc etc.

Verassingen

Afgelopen zondag hebben we ons als team gepresenteerd en is het contract getekend waarin staat dat we het komende tijd in deze wijk zullen werken en dienen. Zoals ik al zei zijn er altijd weer verrassingen. (meer…)

En nu waren wij aan de beurt. Om 7 uur ‘s avonds moesten we in Estrellita (onze werkplek) verschijnen. Rond 8 uur ging er dan toch wat gebeuren. ‘Señor Djordi’ zoals men dat zo mooi zegt, dank, dank en nog eens dank klonk er uit de monden van de ‘bazen’ van Estrellita.

De bewoners hadden met elkaar een programa voor ons in elkaar gezet. Voerden typisch Peruaanse dansen op, een gedicht, op de panfluit werd gespeeld en natuurlijk, de avond werd afgesloten met een warme maaltijd om l0 uur. Heerlijke Peruaanse gerechten met Inka kola. Dit alles was zo hartverwarmend, ze konden ons geen beter ‘bedankje’ geven voor dat wat we in het afgelopen jaar hebben mogen doen in Estrellita. Glori a Dios.

Fijn kerstfeest

Kerstfeest

En toen was er licht…..

Diezelfde avond was er voor het eerst licht in Estrellita. Er werden wat bouwlampen aangesleept, een muziekinstalatie werd opgezet en ja hoor, het werkte nog ook. Vanaf de hoofdweg heeft met licht af weten te tappen…. Niet zo netjes maar ze zijn er wat blij mee. Het is niet alleen het hebben van licht en tv wat hier erg belangrijk is. Een leven zonder koelkast in deze woestijn is ook geen pretje…..

‘Autonieuw’

‘Mama, wanneer is het autonieuw?’ vraagt Timo me zojuist vanuit zijn bed. Kerst werd hier op de 24e ‘s nachts gevierd. Oud en Nieuw vieren we net als de hele wereld middernacht; 6 uur later dan in Nederland. Ik (Ria) zal zorgen dat er oliebollen en appelflappen zijn en zoals het ernaar uitziet doet men ook aan vuurwerk hier dus dat belooft wat.

Warme chocolademelk

Geschud…..

We worden nogal eens heen en weer geschud hier. Vanmorgen nog, een aardschok. Ook al wennen we er een beetje aan, het blijft eng. De afgelopen week was er in de nacht een flinke schok, zo erg, dat ik Hanna al uit haar bedje had gehaald en naar buiten wilde rennen.

Ook dat is Peru.

Zoals jullie lezen….. er gebeurd van alles, net als bij jullie in Nederland waae het leven ook niet saai is. Heerlijk dat we het jaar uit mogen gaan God dankend. Er is veel gebeurd en alles is aan Hem te danken. En….. heerlijk om het jaar in te gaan wetend dat Hij met ons en met jullie is. Onder zijn Vleugels zijn we veilig.

Fijne jaarwisseling, een ‘abrazo fuerte’ van Jordi, Ria, Timo, Joah en Hanna

Oftewel kerstbrood en warme chocolademelk. Al weken is dit hetgeen wat we dagelijks zien en horen. Hiermee worden allerlei afsluitingen en kerstvieringen gevierd. Bij de jongens op school en natuurlijk ook de kerstafsluiting op het werk.

Het blijft raar om kerst te vieren terwijl het warmer en warmer wordt hier. Kerst is een heel belangrijk feest hier en wordt door iedereen gevierd. Men viert het overigens de 24e. In de avond zijn er kerkdiensten en om l2 uur ‘s nachts wordt er met de familie gegeten. Men eet kalkoen, drinkt vaak gigantisch veel en natuurlijk…. de cadeaus. Cadeaus zijn niet weg te denken hier met kerst. Zelfs de armen doen er alles aan om toch cadeaus weg te kunnen geven. Er wordt wat afgekocht dus.

Morgen hopen wij het kerstfeest te vieren in Estrellita. We hopen de ouders en familie van de kinderen met wie we werken te ontmoeten en met elkaar het kerstevangelie te horen en zien en….. natuurlijk een ‘panetonnetje’ met warme ‘chocolate’ erbij. Dat wordt zweten geblazen J.

We wensen jullie vanuit ons hart een fijne kerst toe. Met elkaar en vooral met God want daar gaat het toch om.

Heel hartelijke groet van ons, Jordi, Ria, Timo, Joah en Hanna